کدام تروریسم؟ کدام رهایی؟ (در همبستگی با مقاومت مردم کورد و غیر‌کوردِ مناطق خودگران رژآوا)

کدام تروریسم؟ کدام رهایی؟ در همبستگی با مقاومت مردم کورد و غیر‌کوردِ مناطق خودگران رژآوا سرکوب تام‌و‌تمام جنبش پارک گزی در ۲۰۱۳، حمایت مالی و نظامی از جهاد‌گرایان سنی در جنگ داخلی سوریه، بمباران بی‌رحمانه‌ی باکور (کردستان ترکیه) در ۲۰۱۵، اعلام وضعیت اضطراری به‌بهانه‌ی کودتای ساختگی ۲۰۱۶ و خفه‌کردن هرچه‌بیشتر صدای منتقدین، اشغال نظامی عفرین در ژانویه‌ی ۲۰۱۸ و واگذاری کنترل شهر به‌دست نیرو‌های ارتجاع داعشی تنها برخی از اقداماتی‌ست که اردوغان در داخل و خارج از مرز‌های ترکیه برای استحکام امپراطوری نوعثمانی خویش تا به حال انجام داده‌ست. تجاوز نظامی به منطقه‌ی خودگران شمال و شرق سوریه توسط ترکیه ادامه ی مطلب…

آدرس‌های غلط بازیگران قدرت در مورد اورمیه | علی ابراهیمی | بازنشر از کانال تلگرامی «گفتند نه»

آدرس‌های غلط بازیگران قدرت در مورد اورمیه نویسنده: علی ابراهیمی بازنشر از کانال تلگرامی «گفتند نه» @GoftandNo مرداد ۱۳۹۸ توضیح کارگاه دیالکتیک: همان‌قدر که ستم ملی در جامعه‌ی ایران پدیده‌ی تازه‌ای نیست، انکار و نادیده‌انگاری آن نیز تازگی ندارد؛ به‌رغم این‌که شالوده‌ی نظام سیاسی نوین ایران از همان آغاز با سرکوب ملت‌های «دیگرِ» ساکنِ این جغرافیای سیاسی و نقض‌ و انکار حقوق اجتماعیِ بنیانیِ آن‌ها تکوین یافته است. در سال‌های اخیر اما انباشت پیامدهای تاریخی ستم ملی در کنار بحران ناکارآمدی ساختاری حاکمیت، با روند تدریجیِ رشد صداها و تلاش‌های حق‌طلبانه‌ی مردمی در مناطق دور از مرکز همراه بوده است؛ ادامه ی مطلب…

مسئله‌ی ستم ملی و ناسیونالیسم ایرانی: ترسان از امپریالیسم، گریزان از آزادی l تحریریه‌ی کارگاه دیالکتیک

  مسئله‌ی ستم ملی و ناسیونالیسم ایرانی: ترسان از امپریالیسم، گریزان از آزادی نویسنده: کارگاه دیالکتیک واکنش‌های شووینیستی، ترس‌خورده و افراطی به عبارت «آزادسازیِ بخش‌هایی از خاک کردستان» در مصاحبه‌ی کامران متین در بی‌بی‌سی فارسی (در تاریخ ۱۸ تیر ۱۳۹۸) مسئله‌ی ستم ملی و ناسیونالیسم را از نو در فضای فکری و سیاسی ایران برجسته ساخت. دغدغه‌ی ما در اینجا نه صرفاً آن مصاحبه و جنحال پیرامون آن، بلکه از‌آن‌بیشْ ناسیونالیسم فارس/ شیعه‌ای‌ست که در تفکر و پراتیکِ بخش‌های مترقی جامعه‌ی ایرانی، بالاخص بخشی از چپ که خود را ضدامپریالیست می‌داند، سخت رخنه کرده است. نفس این واقعیت که با ادامه ی مطلب…

انکار خیزش دی‌ماه | امین حصوری | بازنشر از منجنیق

انکار خیزش دی‌ماه درباره‌ی رویکرد چپ «آنتی‌امپ» به‌ خطرات عبور از نظام سیاسی حاکم بر ایران  امین حصوری بازنشر از نشریه‌ی «منجنیق» لینک دانلود کتاب در منجنیق توضیح کارگاه: اهمیت نظری موضوع امپریالیسم و پیچیدگی‌های تحلیلی آن در نظریه‌ی مارکسیستی (بخشا به‌دلیل پیوند مستقیم آن به سیالیت‌های پویش تاریخی سرمایه‌داری) بر کسی پوشیده نیست؛ از سوی دیگر، با تشدید بحران خاورمیانه در سال‌های اخیر و موقعیت ویژه‌ی جامعه‌ی ایران در بطن تنش‌های اخیر، بار دیگر شاهد ظهور تلقی‌های نامتجانس از مبارزات ضدامپریالیستی در سپهر چپ ایران بوده‌ایم، که همزمان با پویش تضادهای درونی در جامعه‌ی بحران‌زده‌ی ایران نیز پیوند دارند. ادامه ی مطلب…

جلیقه‌زردها و بحران دموکراسی لیبرال | مصاحبه با س. ر. درباره‌ی خاستگاه و تحولات جنبش جلیقه‌زردها | مرتضی سامان‌پور

  جلیقه‌زردها و بحران دموکراسی لیبرال: جنبشی به‌سوی «الغای فلاکت»1؟ مصاحبه با س. ر. درباره‌ی خاستگاه و تحولات جنبش جلیقه‌زردها مرتضی سامان‌پور مقدمه: بعد از نیم قرن نولیبرالیسم جهانی، حیات اجتماعی بیش از پیش در بحران فرو رفته است. از دهه‌ی ۷۰ میلادی بدین سو، در سرتاسر جهان شاهد حملات افسارگسیخته به نیروی کار از‌سوی سرمایه و افزایش فشار مضاعف بر زنان، مهاجرها، اقلیت‌های جنسی و نژادی بودیم. با انقیادِ نسبیِ دولت‌های ملی ازسوی سرمایه‌ی جهانیِ مالی و نهاد‌های فراملی، و همچنین با امحای خدمات رفاهی دولتی درقبال پایه‌ای‌ترین شرایط حیات (بهداشت، مسکن، آموزش) زیست روزمره به شکل هرچه فزاینده‌ای ادامه ی مطلب…

هشت‌ماه در خیابان چادر زدیم و مبارزه کردیم؛ مصاحبه با دو عضو تعاونی پوشاک بروکمن| ب. قدیمی؛ ا. حصوری

گفتگوهایی با کارگران کارخانه‌های اشغال‌شده و مبارزان دیگر جنبش‌های اجتماعی در آرژانتین بخش چهارم: کارخانه‌ی اشغال‌شده‌ی پوشاک بروکمن بهرام قدیمی، امین حصوری توضیح مختصری درباره‌ی تعاونی پوشاک‌ بروکمن:‌ کارخانه‌ی پوشاک‌ بروکمن یکی از کارخانه‌های اشغال‌شده‌ و خودگردان در قلب بوئنوس‌آیرس است که به‌دلیل سوابق مبارزاتی‌اش شهرت دارد. شرح فشرده‌ای از روند اشغال و خودگردانی این کارخانه پس از ورشکستگی نهاییِ آن را از زبان یوری فرناندز نماینده‌ی کارگران بروکمن بشنویم: «بحران کارخانه از سال ۹۶ آغاز شد و در سال ۲۰۰۰ بسيار شدت پيدا کرد. در ماه نوامبر همین سال ما از اوضاع کارخانه با خبر شديم. کارخانه مقروض بود ادامه ی مطلب…

آگاهی عمومیْ توان سرکوب دولت را محدود می‌کند – گفتگو با لوئیس کونس نماینده‌ی کارگران کارخانه‌ی خودگردانِ سرامیکِ نیوکن | ب. قدیمی، ا. حصوری

گفتگوهایی با کارگران کارخانه‌های اشغال‌شده و مبارزان دیگر جنبش‌های اجتماعی در آرژانتین بخش سوم: کارخانه‌‌ی اشغال‌شده‌ی سرامیک نیوکن بهرام قدیمی، امین حصوری توضیح مختصری درباره‌ی کارخانه‌ی سرامیک نیوکن:‌ کارخانه‌ی سرامیک نیوکن در سال ۱۹۷۸، در دوران حکومت نظامیان (۱۹۷۶ تا ۱۹۸۳) تأسیس شد. در سال ۲۰۰۹ زمانی که تشدید بحران مالی و افزایش بدهی‌های کارخانه ادامه‌ی تولید را به تعلیق درآورده بود، این کارخانه هم مشمول تمهید قانونیِ «ورشکستگی پیش‌گیرانه» شد. به‌موجب این رویه‌ی قانونی در آرژانتین، دادگاه به صاحبان کارخانه‌ی در آستانه‌ی ورشکستگی فُرجه‌ای چندساله برای بازپرداخت بدهی‌ها می‌دهد؛ هرچند بنا به تجارب تاریخی (که مختص آرژانتین هم نیست) ادامه ی مطلب…

خوانشِ گفتمان ناسیونالیستی در آذربایجان ایران از منظر انتقادی | احمد مرسلی گنبری

خوانشِ گفتمان ناسیونالیستی در آذربایجان ایران از منظر انتقادی پايان‌نامه کارشناسی ارشد جامعه شناسی – فصل چهارم احمدعلی مرسلی گنبری (دریافت نسخه‌ی الکترونیکی کل پایان‌نامه) توضیحی درباره‌ی بازنشر این متن:‌ از ماه‌ها پیش در نظر داشتیم به‌مناسبت سال‌روز قیام آذربایجان متن‌‌هایی را در این‌خصوص بازنشر کنیم. در ۲۱ آذرماه نخستین متن (مقدمه‌ی کتاب «آوازخوانِ رقص برده‌گان»1) را در این‌باره منتشر کردیم. متن دیگری که در همین راستا درنظر داشتیم، بخشی از پایان‌نامه‌ی احمد مرسلی بود که اینک پیش روی شماست. اما مایه‌ی اندوه عمیق ماست که رفیق ارجمندمان احمد مرسلی به‌هنگام بازنشر این متن دیگر در میان ما نیست، اگرچه ادامه ی مطلب…

جلیقه‌زردها: آغاز سیاست در عصر «پساسیاست» | محمد عبادی‌فر

جلیقه‌زردها: آغاز سیاست در عصر «پساسیاست»   محمد عبادی‌فر مجله‌ی تایم در تاریخ ۷ نوامبر ۲۰۱۷ یعنی یک ماه قبل از برگزاری اجلاس اقلیمی پاریس که قرار بود حدود ۱۰۰ کشور جهان در پاریس جمع شوند، مصاحبه‌ای با امانوئل ماکرون ترتیب داد و دو روز بعد یعنی در تاریخ ۹ نوامبر ۲۰۱۷ مصاحبه را منتشر کرد. آن چه که در این مصاحبه توجه را جلب می‌کرد جلد مجله تایم بود که در آن تصویر «امانوئل ماکرون» نقش بسته بود و در کنار تصویر نوشته‌ای بود که بیشتر از تصویر توجه را جلب می‌کرد: «رهبر آینده اروپا». ماکرون در آن مصاحبه ادامه ی مطلب…

گفت‌وگوهایی با کارگران کارخانه‌های اشغال‌شده و مبارزان دیگر جنبش‌های اجتماعی در آرژانتین | بخش دوم: کارخانه‌‌ی اشغال‌شده‌ی زَنون | ب. قدیمی، ا. حصوری

گفت‌وگوهایی با کارگران کارخانه‌های اشغال‌شده و مبارزان دیگر جنبش‌های اجتماعی در آرژانتین بخش دوم: کارخانه‌‌ی اشغال‌شده‌ی زَنون بهرام قدیمی، امین حصوری توضیح مختصری درباره‌ي کارخانه‌ی اشغال‌شده‌ و خودگردانِ زَنون سرامیک‌سازی زَنون از سال‌ها پیش به یکی از نمادهای مبارزات کارگران آرژانتین برای اشغال و خودگردانی کارخانه‌ها بدل شده است و همزمان نمادی است از مبارزات خلاق و پرشور کارگران درمقابل فقر تحمیلی و بیکارسازی نظام‌مند در آمریکای لاتین، که تداوم مقاومت کارگران و جستجوی امکانات نو برای بسط مبارزه‌ی طبقاتی را تداعی می‌کند. طی سال‌های اخیر، درباره‌ی جنبش اشغال کارخانه‌ها در آرژانتین، به‌طور عام، و مشخصاً درباره‌ی پیکار کارگران زنون ادامه ی مطلب…